Sinds mijn laatste blog hebben we Antigua, St. Kitts en Dominica aangedaan. Ik merk dat de havens in m'n hoofd door elkaar beginnen te lopen en ik moet hard nadenken over wat ik waar gedaan heb... Op Antigua had ik voor het eerst twee 'help E-day's'. Op de eerste hebben we de buitenmuren van een school in de verf gezet en op de tweede voedselpakketten uitgedeeld aan kinderen uit arme gezinnen. Met name deze laatste dag heeft veel indruk op me gemaakt. De kinderen verdrongen zich om een tweede bekertje limonade te bemachtigen en de manier waarop dit gebeurde was gewoon schrijnend om te zien. Waarschijnlijk een cliché, maar pas wanneer je zoiets met eigen ogen ziet, realiseer je je hoe goed we het hebben in Europa.Sinds mijn laatste blog hebben we Antigua, St. Kitts en Dominica aangedaan. Ik merk dat de havens in m'n hoofd door elkaar beginnen te lopen en ik moet hard nadenken over wat ik waar gedaan heb... Op Antigua had ik voor het eerst twee 'help E-day's'. Op de eerste hebben we de buitenmuren van een school in de verf gezet en op de tweede voedselpakketten uitgedeeld aan kinderen uit arme gezinnen. Met name deze laatste dag heeft veel indruk op me gemaakt. De kinderen verdrongen zich om een tweede bekertje limonade te bemachtigen en de manier waarop dit gebeurde was gewoon schrijnend om te zien. Waarschijnlijk een cliché, maar pas wanneer je zoiets met eigen ogen ziet, realiseer je je hoe goed we het hebben in Europa.

Op St. Kitts zijn we slechts vijf dagen geweest. Op m'n vrije dag ben ik met een paar vrienden Monkey Hill opgehiked (veel hill, weinig monkey). <!-- @page { margin: 0.79in } P { margin-bottom: 0.08in } -->

Onderweg kwamen we lianen tegen en die moesten natuurlijk even uitgetest worden. Helaas, mijn naam is niet Jane, en na eventjes triomfantelijk in de lucht gehangen te hebben, stortte ik al gauw ter aarde... :)

Vanaf de top had je een prachtig uitzicht op het schip en het was heerlijk om even middenin de natuur te zijn. Van te voren vroeg ik me af waarom we slechts vijf dagen naar één haven gingen. Wat kun je nu bereiken in vijf dagen? Maar Emily – een goeie vriendin van me – en ik hebben een ontzettend fijn gesprek kunnen hebben met een man die duidelijk op zoek was naar God. Uiteindelijk hebben we vijf uur lang met hem over van alles kunnen praten en hem een studiebijbel gegeven. Hij is nog twee keer teruggekomen naar het schip om verder te praten met ons. Ik ben nog altijd verbaasd over hoe de mensen hier zo openstaan voor een gesprek en daar ook echt de tijd voor nemen.

Het laatste eiland was qua natuur het mooiste eiland. Dominica is in één woord prachtig. Watervallen, warmwaterbronnen, bergen, overal groen... een aantal scènes uit Pirates of the Caribbean II zijn hier ook opgenomen (voor de fans: o.a. de brugscène en die waar Jack aan een paal vastgebonden in een kloof valt). Op dit eiland hadden we een halve Sabbatsweek en waren we drie dagen gesloten. Hierdoor hadden we goed de gelegenheid om erop uit te gaan en ik heb twee watervallen kunnen bezoeken. Bij de eerste kon je over grote rotsen klauteren en was er zowel koud water van de waterval als warm-heet water van een warmwaterbron, alsof je in een heet bad zat, heerlijk! Bij de tweede had ik optimistisch een boekje meegenomen om te lezen aan de voet van de waterval. Volgens het infobord zou het een simpele hike zijn van 45 minuten. Al gauw bleek echter dat je om de waterval te bereiken de stroom moest oversteken, dwars door het water... De eerste keren netjes m'n sokken en schoenen uitgetrokken en aan de overkant weer aangedaan, maar na drie oversteken gaf ik dat maar op. En met schoenen aan heb je ook een stuk beter grip op de bodem... :) De waterval was letterlijk adembenemend. Omdat de druppels rondvlogen in een dichte mist, was het moeilijk om voluit te kunnen ademen, zeker als je richting de voet van de waterval zwom en het geraas van het water maakte elkaar verstaan onmogelijk. Wat een overweldigende schoonheid! Datzelfde was overigens niet meer te zeggen van het boek dat ik bij me had... door al de oversteken was het nogal, tsja, vochtig geworden, zullen we maar zeggen.

Na Dominica was het zover: de grote tocht over de Atlantische Oceaan. De eerste dagen verliepen vlekke(n)loos; doordat we in Dominica in een open haven lagen, was iedereen al gewend aan licht geschommel en hierdoor konden tijdens het varen de spuugzakjes in de kast blijven. Na enkele dagen begaf één van de twee watermakers het echter. Geen al te groot probleem dachten we: we hebben er nog één en moeten gewoon zuiniger doen met water. Al gauw bleek dit een grotere opgave dan gedacht... één watermaker maakt 30.000 liter per dag, en wij verbruikten 78.000... (voor de mensen die nu geschokt zijn: dit is niet alleen voor douches en handen wassen, maar ook voor het wassen draaien voor het hele schip, schoonmaken, koken, etc. etc.). Met gezamenlijke inspanningen werd dit teruggebracht tot 48.000 liter per dag. Nog steeds te veel, maar met de voorraad in de watertanks zou dat wel vol te houden zijn en de tweede watermaker zou het toch zeker niet begeven..?
Helaas... het tegendeel was waar en een paar dagen voordat we Kaap Verdië zouden bereiken werd het devies dan ook 'if it's yellow, let it mellow, if it's brown, flush it down...'. Douchen was gisteren ook geen optie meer en het was onduidelijk of we op Kaap Verdië water zouden kunnen inslaan. Gelukkig bleek dit uiteindelijk wel te kunnen, al betekende dit dat de waterleiding van de stad tijdelijk stilgelegd moest worden... alleen dan zou de waterdruk hoog genoeg zijn om ons van water te kunnen voorzien... Bizar, maar wat een zegen dat het mogelijk was! We hebben nu weer genoeg water aan boord om het te redden tot aan Afrika. Ik denk dat God ons iets wil leren over zuinigheid...
Andere uitdagingen waren met een kop hete thee in de ene hand en een grote poster die je niet wilt kreuken in de andere de trap aflopen terwijl je midden op zee zit. En niet gaan gillen om de grote, zwartharige krab die je 's ochtends om iets voor zessen aantreft in je w.c.pot... ('bedankt' firerounds ;) ).
Nog drieënhalve dag te gaan en dan bereiken we Afrika!